Nadnercza

U człowieka dojrzałego przeciętne wymiary każdego nadnercza wynoszą: długość 5 cm, szerokość 3 cm i grubość 1 cm. Masa nadnerczy zmienia się z wiekiem i wynosi u noworodka ok. 6,5 g u dorosłego 13,5— 14 g, a powyżej 50 roku życia ok. 13 g. Nadnercze jest otoczone torebką, od której w głąb narządu wnikają pasma włókien łącznotkankowych, naczynia krwionośne typu zatokowego, nerwy i naczynia limfatyczne. Nadnercza są zbudowane z kory i rdzenia. Odrębna histogeneza, budowa, czynność kory i rdzenia powodują, że w każdym nadnerczu są dwa odrębne gruczoły dokrewne. Zawiązek kory nadnerczy powstaje w 4—6 tygodniu życia płodowego z mezo-dermalnego nabłonka otrzewnej i ok. 12 tygodnia różnicuje się w strefę kortykogenną i korę płodową. W okresie płodowym cienka kora ostateczna jest dość wyraźnie odgraniczona od szerokiej kory płodowej, stanowiącej główną masę nadnercza. Inwolucja kory płodowej zaczyna się od 7 miesiąca życia płodowego, nasila się w sposób znaczny po urodzeniu i ok. 2—3 miesiąca życia pozałonowego kora płodowa przekształca się w tzw. warstwę graniczną, zanikającą u chłopców po 14, u dziewcząt po 24 miesiącu życia.
odchudzanie darmowe konto firmowe odżywki

Dla dalszych losów chorego jest ważne, czy po zadziałaniu urazu mechanicznego tkanka mózgowa kontaktuje bezpośrednio ze środowiskiem zewnętrznym. Dlatego rozróżnia się obrażenia zamknięte i otwarte. Obrażenia zamknięte rozpoznaje się, gdy opona twarda jest nie uszkodzona, niezależnie od stanu powłok skórnych i kości czaszki. Obrażenie zamknięte powstaje na skutek urazu tępego, działającego na dużą powierzchnię głowy. Wyróżnia się tu: wstrząśnienie mózgu, krwiaka nad oponą twardą, krwiaka pod oponą twardą, stłuczenie mózgu. Wstrząśnienie mózgu jest najlżejszą postacią obrażenia, głównymi objawami klinicznymi są: przemijająca utrata przytomności i niepamięć faktów, które poprzedził uraz. Jako przyczynę utraty przytomności przyjmuje się obecnie uszkodzenie dróg nerwowych w miejscu połączenia rdzenia przedłużonego i szyjnego pod wpływem naciągania i zgięcia w czasie urazu. Wtórnie dochodzi do uszkodzenia komórek nerwowych tworu siatkowatego, odgrywającego ważną rolę w utrzymaniu świadomości i świadomych reakcji. Wiele innych zaburzeń, jak: niepamięć wsteczna, dezorientacja, brak koordynacji, zaburzenia widzenia i słuchu i in., towarzyszących wstrząśnieniu, świadczy o współistnieniu zmian również w innych częściach mózgu, zwłaszcza w korze.